هنگامی که به خدا نزدیک می شوی

به همه چیز اشراف پیدا می کنی.

معجزه این است که

وقتی تو به سوی خدا صعود می کنی،

خداوند نیز به سوی تو می آید.

دیدار با خداوند،

همواره در جایی در میانه اتفاق می افتد.

شوق دیدار هیچ گاه یک طرفه نبوده است.

این گونه نیست که فقط تو به سوی او بروی،

بلکه او نیز به سوی تو می آید:

با اشتیاقی بیش از اشتیاق تو برای وصال.

به محض آنکه تو به سوی او گام برمی داری

او به سوی تو می دود.

در واقع یک حقیقت است که اتفاق می افتد.

دلی که در سینه تو به اشتیاق او می تپد ،

در واقع دل اوست که

در سینه تو به اشتیاق تو می تپد.

اما تا تو به سوی او صعود نکنی ،

به چنین حالتی دست نخواهی یافت.